Nu Tos Ningal Ieu Blog

Rabu, 22 September 2010

Cibatu Kasohor, Garut Kakoncara (Baheula???)


Jejak Charlie Chaplin di Stasiun Cibatu, Garut, Indonesia.



Charlie Chaplin, komedian bintang Hollywood, Amerika Serikat, dua kali menjejakkan kakinya di Stasiun Cibatu, Garut, Indonesia. Pria berkumis petak itu, pada masa jayanya di layar hitam putih, memang mengunjungi Garut, yaitu pada tahun 1927 dan 1933.

Untuk apa ? ya berlibur. Sekedar mengingat, Garut dengan nuansa pegunungannya pernah dijuluki “Swiss van Java”.



Pada kunjungan pertama, Chaplin diteman aktris Kanada pemenang Oscar, Mary Pickford. Sementara pada kunjungan kedua, ia ditemani oleh sang istri, Paulette Goddard, pemeran utama perempuan dalam film Modern Times dan The Great Dictator 2.

Selain Chaplin, tokoh lain yang pernah menjejakkan kaki di Stasiun Cibatu adalah Perdana Menteri Prancis, Georges Clemenceau, pada tahun 1930-an.

Beliau adalah pendiri koran Lo Justice (1880), L’Aurore (1897) dan L’Homme Libre (1913) sekaligus penulis politik terkemuka. Clemenceau menjadi perdana menteri dalam dua periode, yaitu 1906-1909 dan 1917-1920.

Dalam buku Seabad Grand Hotel Preanger 1897-1997, Haryono Kunto menulis, tahun 1935-1940 setiap hari di stasiun Cibatu diparkir selusin taksi dan limousine milik hotel-hotel di Garut, di antaranya Hotel Papandayan, Villa Dolce, Hotel Belvedere, Hotel Van Hengel, Hotel Bagendit, Villa Pautine, dan Hotel Grand Ngamplang.

Garut memang indah, dikelilingi Gunung Papandayan, Cikuray dan Guntur. Terdapat pula situ dan Candi Cangkuang, Situ Bagendit, serta pemandian-pemandian air panas.

Tak jauh dari Stasiun Cibatu juga terdapat Masjid Mbah Wali di kampung Pasantren Tengah, Cibluk, dan Makam Syekh Ja’far Sidiq di Cipareuan, Cibluk untuk wisata ziarah.

Pada tahun 1946, kereta luar biasa Presiden Sukarno dan wakil presiden Muhammad Hatta juga transit saat mengantarkan mereka ke Garut dengan ditemani Ibu Fatmawati dan Rachmi Hatta.

Saat itu, selain jalur rel barat-timur yang kini masih beroperasi, jalur rel dari Stasiun Cibatu-Garut-Cikajang (ke arah Garut selatan) juga masih aktif. Jalur ke Cikajang inilah yang menjadi favorit wisatawan, dengan lima jadwal keberangkatan kereta lokomotif setiap hari.

Bicara soal lokomotif uap, Stasiun Cibatu juga pernah menjadi salah satu depo lokomotif uap terbesar di Jawa-Sumatera sebelum ditutup tahun 1983.

Rumah-rumah tua dengan daun-daun jendela yang lebar dan langit-langit yang tinggi di sekitar kini adalah saksi bisu dari kejayaan Stasiun Cibatu.



Posted on September 5, 2010 by duanuansa

ASK-PASUNDAN JAYA

Jakarta teh Bebegig Lain-lain Ondel ondel


Jakarta atawa Sunda Kalapa ngarubah awak ti ngarana bebegig ka ondel ondel. Bebegig nu asli sunda ngarana diganti ku ondel ondel. Kitu deui jeung adat adat Sunda nu diganti ku sejen. Jakarta kaleungitan Sunda. Jakarta geus dimasketkeun jeung Batawi (kumpulan pangumbara). 22 juni teh identik keur ngareuah reuah adat adat kaum semah, ti kerak telor,si pitung nepi ondel ondel,..Sugan euweuh nu ngabahas ngaran "Sunda Kalapa" nu geus jelas jelas Jakarta teh Sunda atawa ngabahas carita karuhun Sunda Kalapa salah sahijina Pangeran Jayakarta nu mingpin wilayah ieu. Anjeunna pituin Sunda nu dikurebkeun di Jatinegara Kaum. Di sabudeureun makam Pangeran Jayakarta aya keneh warga Sunda nu tibaheula nyicingan Sunda Kalapa. Jadi penduduk asli urang Jakarta nya urang Sunda nu aya di Jatinegara kaum. Naha hal ieu tara dibahas tanggal 22 Juni??? Jadi lain Batawi nu kasisihkeun di Jakarta tapi Sunda sorangan nu ngajiwaan Jakarta di Sunda Kalapa.

ASK-PASUNDAN JAYA

Sabtu, 28 Agustus 2010

Nabrak Ucing


Ti baheula nepi ayeuna ,..masih keneh we sieun nabrak ucing daripada nabrak jelema. Ceunah mah mun nabrak ucing mah sok bakal apes atawa meunang cilaka,..Padahal mah mun jelema paeh nu katabrak ge pastina mah bakal nembongan ka nu nabrakna,...tapi meureun jurig ucing leuwih serem jeung sakti tibatan jurig jelema. Ieu kajadian ge pernah kaalaman ku kuring basa 2 taun katukang,...kuring ngilu demo jeung barudak ka kajaksaan di Blok M make metromini 45,..supirna urang jawa jadi apal mitos ieu,..pas ngaliwat jl kalimalang hareupeun universitas Borobudur,..metromini teu kahaja ngageleng ucing,..eta ucing ku kenek dibawa ka metro jang ke dikuburkeun (dititah ku supirna),..nu katingali mah eta ucing masih hirup da masih aya renghap,..langsung we dituruban ku koran eta ucing teh,..urang reuwas kacida aya sieun oge,...kuring mah ngadu'a we bisi aya nanaon,.. komo supirna mah,..arap ap areup eup,..ai nu sejen na mah biasa wae da lolobana lain ti pulo jawa,...kalakah seuri nu aya nyeungseurikeun kalakuan kenek jeung supir mawa bangke ucing ka metro,..Tisaprak eta, ieu supir rada ngoprot kesang,..nyupir ge jadi teu rada tenang bakating loba ngalamun,..komo deui ai kenek mah tatanya ka supir "ieu moal nanaon kitu da kuring mah sieun" (make basa jawa). Si supir ngajawab bari rada seuri nu kapaksa meh nenangkeun si kenek "tenang wae atuh" (bari ngusap kesang di tarang). Geus nepi ka kajaksaan kuring ge teu rada mikiran eta ucing da kuring mah teu nabrak ieuh,..kuring jeung barudak ngagelar spanduk ka gerbang kajaksaan basa kasus BLBI nu ngarugikeun nagara Rp. 600 Triliun (kasus si Salim),..Supir jeung kenek mah aya acara keur nguburkeun eta ucing nu dibungkus ku koran diselipkeun dina tiang listrik di trotoar da meureun lieur neangan taneuh nu geus ngabeton kabeh jadi teu bisa ngubur,..(pikirna mah ke ku pagawae kabersihan pasti diasupkeun ka mobil sampah),..Lumayan geuning gogorowokan basa demo teh bisa mohokeun ka kasus ucing,..geus eta mah baralik deui ka kampus,...tapi tetep bae supir jeung kenek mah masih rada kerung mikiran ucing,...

,......(4 poe salanjutna),.... kuring jeung rombongan balik deui ka kajaksaan da geus jangji rek balik deui,...(caritana mah demo nepi ka kasus BLBI rengse),...reuwas kacida eta ucing aya keneh ngabeleger heuras ngan rada ngahideungan tapi teu bau jeung teu kaciri aya bilatungan ngan laleur mah ngagembrong hungkul teu daek noel2 acan eta bangke teh (eraeun/karunya meureun),..ajaib,...ngan meni euweuh nu wani mindahkeun eta bangke,....(teuing kumaha tah si supir n kenek ningali bangke ucing masih awet didinya,.???)

Eta meureun kasaktian bangke ucing teh???

Wilujeng istirahat ucing!!!


ASK-PASUNDAN JAYA

Kamis, 19 Agustus 2010

Basa Indonesia Basa Persatuan Nu Maehan Basa Daerah???

Nu pastina mah heulaan borojol basa basa daerah (komo jeung basa Sunda) tibatan basa Indonesia. Basa Indonesia borojol pas ti sumpah pamuda taun 1928 eta ge masih ngakar ti basa malayu nu dianyaran. Keur ngakuatkeun basa indonesia,..ieu basa siga carangka runtah nu neureuyan kosa kata ti basa basa sejen luar jeung jero nusantara. Sajarah atawa silsilah kabahsaan ieu nu can dipikanyaho ku barudak ayeuna. Jadi aya pamikiran yen basa indonesia leuwih sepuh tibatan basa lain jeung nganggap basa basa daerah teh basa turunan ti basa indonesia ayeuna??? Padahal kanyataan mah tibalik. Kuring satuju kudu aya basa persatuan tapi basa persatuan tong nepikeun maehkeun basa indung. Kawijakan pamarentah tentang panggunaan basa indonesia asa nganggap & teu madulikeun basa daerah. Bas Indonesia nu kagolong anyar ieu geus ngabogaan fakultas & jurusan di Perguran Tinggi di ampir kabeh nusantara. Coba bandingkeun jeung basa daerah nu langka pisan boga jurusan & fakultas kasustraanna di perguruan tinggi. Kuring jadi prihatin ka panyebaran basa indonesia nu teu terkendali ngagiles basa daerah. Komo di Pasundan mah nu deukeut jeung pusat panyebaran & pangembangan basa Indonesia (DKI Jakarta),..Jabodetabek geus puguh katepaan. Geus teu aneh di kampung-kampung ge barudak geus diajaran titah ngomong basa indonesia,..asa kumaha kitu????



Mun urang panggih jeung batur atawa nanya ka batur nu can wauh di jalan (contona nanya alamat) make basa indonesia sangkilang geus apal kajadian eta teh aya di kota nu aya di tatar pasundan. Intina mah Gengsi rek ngomong basa Sunda teh???

Padahal sacara umur & kualitas basa daerah leuwih alus tibatan basa indonesia!!!

Salah kaprah tina pamakean basa indonesia nu ahirna maehan basa daerah.



ASK-PASUNDAN JAYA

Rabu, 28 Juli 2010

AKSARA SUNDA (KAGANGA)



ASK-PASUNDAN JAYA

Paribasa Sunda

Paribasa atau pepatah yang sudah diinformasikan secara lisan turun temurun dari para leluhur (karuhun) untuk bekal menjalani kehidupan.

Hubungan Dengan Sesama Mahluk

1. Ngeduk cikur kedah mihatur nyokel jahe kedah micarek (Trust ngak boleh korupsi, maling, nilep, dlsb… kalo mo ngambil sesuatu harus seijin yg punya).
2. Sacangreud pageuh sagolek pangkek (Commitment, menepati janji & consitent).
3. Ulah lunca linci luncat mulang udar tina tali gadang, omat ulah lali tina purwadaksina (integrity harus mengikuti etika yang ada)
4. Nyaur kudu diukur nyabda kudu di unggang (communication skill, berbicara harus tepat, jelas, bermakna.. tidak asbun).
5. Kudu hade gogod hade tagog (Appearance harus dijaga agar punya performance yg okeh dan harus consitent dengan perilakunya –> John Robert Power melakukan training ini mereka punya Personality Training, dlsb).
6. Kudu silih asih, silih asah jeung silih asuh (harus saling mencintai, memberi nasihat dan mengayomi).
7. Pondok jodo panjang baraya (siapapun walopun jodo kita tetap persaudaraan harus tetap dijaga)

8. Ulah ngaliarkeun taleus ateul (jangan menyebarkan isu hoax, memfitnah, dlsb).
9. Bengkung ngariung bongok ngaronyok (team works & solidarity dalam hal menghadapi kesulitan/ problems/ masalah harus di solve bersama).
10. Bobot pangayun timbang taraju (Logic, semua yang dilakukan harus penuh pertimbangan fairness, logic, common sense, dlsb)
11. Lain palid ku cikiih lain datang ku cileuncang (Vision, Mission, Goal, Directions, dlsb… kudu ada tujuan yg jelas sebelum melangkah).
12. Kudu nepi memeh indit (Planning & Simulation… harus tiba sebelum berangkat, make sure semuanya di prepare dulu).
13. Taraje nangeuh dulang pinande (setiap tugas harus dilaksanakan dengan baik dan benar).
14. Ulah pagiri- giri calik, pagirang- girang tampian (jangan berebut kekuasaan).
15. Ulah ngukur baju sasereg awak (Objektivitas, jangan melihat dari hanya kaca mata sendiri).
16. Ulah nyaliksik ku buuk leutik (jangan memperalat yang lemah/ rakyat jelata)
17. Ulah keok memeh dipacok (Ksatria, jangan mundur sebelum berupaya keras).
18. Kudu bisa kabulu kabale (Gawul, kemana aja bisa menyesuaikan diri).
19. Mun teu ngopek moal nyapek, mun teu ngakal moal ngakeul, mun teu ngarah moal ngarih (Research & Development, Ngulik, Ngoprek, segalanya harus pakai akal dan harus terus di ulik, di teliti, kalo sudah diteliti dan dijadikan sesuatu yang bermanfaat untuk kehidupan).
20. Cai karacak ninggang batu laun laun jadi dekok (Persistent, keukeuh, semangat pantang mundur).
21. Neangan luang tipapada urang (Belajar mencari pengetahuan dari pengalaman orang lain).
22. Nu lain kudu dilainkeun nu enya kudu dienyakeun (speak the truth nothing but the truth).
23. Kudu paheuyeuk- heuyeuk leungeun paantay-antay tangan (saling bekerjasama membangun kemitraan yang kuat).
24. Ulah taluk pedah jauh tong hoream pedah anggang jauh kudu dijugjug anggang kudu diteang (maju terus pantang mundur).
25. Ka cai jadi saleuwi kadarat jadi salogak (Kompak/ team work).
dlsb

Hubungan Dengan Tuhan (Yang Maha Kuasa)

1. Mulih kajati mulang kaasal (semuanya berasal dari Yang Maha Kuasa yang maha murbeng alam, semua orang akan kembali keasalnya).
2. Dihin pinasti anyar pinanggih (semua kejadian telah ditentukan oleh Yang Maha Kuasa yang selalu menjaga hukum-hukumnya).
3. Melak cabe jadi cabe melak bonteng jadi bonteng, melak hade jadi hade melak goreng jadi goreng (Hukum Yang Maha Kuasa adalah selalu menjaga hukum-2nya, apa yang ditanam itulah yang dituai, kalau kita menanam kebaikan walaupun sekecil elektron tetep akan dibalas kebaikan pula, kalau kita menanam keburukan maka keburukan pula yg didapat…. kira-2 apa yang sudah kita tanam selama ini sampai-2 Indonesia nyungseb seeeeeb ;) )? )
4. Manuk hiber ku jangjangna jalma hirup ku akalna (Gunakan akal dalam melangkah, buat apa Yang Maha Kuasa menciptakan akal kalau tidak digunakan sebagai mestinya).
5. Nimu luang tina burang (semua kejadian pasti ada hikmah/ manfaatnya apabila kita bisa menyikapinya dengan cara yang positive).
6. Omat urang kudu bisa ngaji diri (kita harus bisa mengkaji diri sendiri jangan suka menyalahkan orang lain)
7. Urang kudu jadi ajug ulah jadi lilin (Jangan sampai kita terbakar oleh ucapan kita, misalnya kita memberikan nasihat yagn baik kepada orang lain tapi dalam kenyataan sehari- hari kita terbakar oleh nasihat-2 yang kita berikan kepada yang lain tsb, seperti layaknya lilin yang memberikan penerangan tapi ikut terbakar abis bersama api yang dihasilkan).
dlsb.

Hubungan Dengan Alam

1. Gunung teu meunang di lebur, sagara teu meunang di ruksak, buyut teu meunang di rempak (Sustainable Development ~ Gunung tidak boleh dihancurkan, laut tidak boleh dirusak dan sejarah tidak boleh dilupakan… harus serasi dengan alam.).
2. Tatangkalan dileuweung teh kudu di pupusti (Pepohonan di hutan ituh harus di hormati, harus dibedakan istilah dipupusti (dihormati) dengan dipigusti (di Tuhankan) banyak yang salah arti disini).
3. Leuweung ruksak, cai beak, manusa balangsak (hutan harus dijaga, sumber air harus dimaintain kalo tidak maka manusia akan sengsara).
dlsb.

Sumber: Papatah Kolot (Pepatah Orang Tua) beredar di kampung-2 adat Sunda, dlsb.

Nah prinsip-2 tersebut hanya akan menjadi nilai-2 yang hampa dan kosong tidak berarti apa-2 apabila tidak dilaksanakan. Negara- negara yang sudah maju tentunya mereka telah melaksanakan nilai- nilai universal tersebut di atas dan memperoleh/ menuai apa yang mereka tanam/ laksanakan.

ASK-PASUNDAN JAYA

SAKADANG KUYA JEUNG SAKADANG MONYET

Isuk-isuk sakadang kuya moyan di sisi leuwi. Keur kitu torojol sobatna nya éta Sakadang Monyét.

“Sakadang Kuya!” Sakadang Monyét ngageroan.

“Kuk!” Témbal Sakadang Kuya.

“Sakadang Kuya!”

“Kuk!”

Sakadang Monyét nyampeurkeun ka Sakadang Kuya.

“Keur naon Sakadang Kuya?”

“Ah keur kieu wé, keur moyan.”

“Ti batan cicing kitu mah mending ngala cabé, yu!”

“Di mana?”

“Di kebon Patani, mangka cabéna geus bareureum.”

“Embung, ah. Sakadang monyét mah sok gandéng.”

“Moal, moal gandéng ayeuna mah.”

“Nyaan moal gandéng?”

“Moal, nyaan moal gandéng.”

“Hayu atuh ari moal gandéng mah.”

Bring atuh Sakadang Monyét jeung Sakadang Kuya téh indit ka kebon patani. Barang tepi ka kebon, katémbong cabé pelak patani geus arasak mani bareureum euceuy. Sup duanana ka kebon. Sakadang Kuya moncor kana pager, ari Sakadang Monyét ngaluncatan pager. Terus baé ngaralaan cabé, didalahar di dinya kénéh.

Sakadang Kuya mani seuhah-seuhah baé ladaeun. Kitu deui sakadang monyét. Keur kitu, ana gorowok téh Sakadang Monyét ngagorowok.

“Seuhah lata-lata!” Maksudna mah “seuhah lada-lada”.

“Ssst, Sakadang Monyét, ulah gandéng atuh!”

Sakadang Monyét henteu ngawaro.

“Seuhah lata-lata!”

“Sakadang Monyét! Bisi kadéngéeun ku Bapa Tani.”

Tapi Sakadang Monyét api-api teu ngadéngé. Gorowok deui baé.

“Seuhah lata-lata!”

Kahariwang Sakadang Kuya kabuktian. Sora Sakadang Monyét anu tarik kadéngéeun ku Bapa Tani ti imahna, anu teu jauh ti kebonna. Bapa Tani gura-giru lumpat ka kebon. Barang nepi ka kebon, katémbong aya monyét jeung kuya keur ngaweswes bari seuhah ngadaharan cabé.

“Beunang siah nu sok malingan cabé téh!” Bapa Tani ngagorowok bari lumpat muru ka nu keur ngahakanan cabé.

Ngadéngé aya nu ngagebah, gajleng baé Sakadang Monyét ngejat, térékél kana tangkal kai.

“Sakadang Monyét, dagoan!” Sakadang Kuya ngagorowok ménta tulung. Tapi Sakadang Monyét teu maliré, teu ngalieuk-ngalieuk acan, terus lumpat gagalacangan dina tangkal kai. Ari Sakadang Kuya, puguh da teu bisa lumpat, leumpang ngadédod baé. Kerewek baé ditéwak ku Bapa Tani.

“Beunang ayeuna mah nu sok malingan cabé aing téh. Ku aing dipeuncit!” Ceuk Bapa Tani.

Kuya dibawa ka imahna, tuluy dikurungan ku kurung hayam. Angkanan Pa Tani, isukan kuya rék dipeuncit.

Peutingna, sakadang Monyét rerencepan ngadeukeutan Sakadang Kuya, nu keur cendekul dina jero kurung.

“Ssst, Sakadang Kuya, keur naon?” Sakadang Monyét nanya.

“Éh, geuning Sakadang Monyét, Puguh kuring téh keur ngararasakeun kabungah.”

“Kabungah naon Sakadang Kuya?”

“Nya éta, kuring téh rék dikawinkeun ka anak Bapa Tani.”

“Dikawinkeun ka anak Bapa Tani?”

“Enya.”

”Nu bener Sakadang Kuya?”

“Piraku atuh kuring ngabohong ka sobat.”

“Ngadéngé omongan Sakadang Kuya kitu, Sakadang Monyét ngahuleng sajongjongan.

“Kieu, Sakadang Kuya, kumaha lamun urang tukeur tempat?” ceuk Sakadang Monyét.

“Tukeur tempat kumaha?”

“Enya tukeur tempat. Sakadang kuya kaluar, kajeun kuring atuh cicing di jero kurung.”

“Ah, embung.”

“Kuring mah karunya wé ka Sakadang Kuya, sapeupeuting dikurungan.”

“Atuh meureun moal jadi dikawinkeun ka anak Bapa Tani téh.”

Sakadang monyet keukeuh maksa, supaya tukeur tempat. Antukna sakadang kuya téh éléh déét.

“Heug baé tukeur tempat, tapi aya saratna,” ceuk Sakadang Kuya.

“Naon saratna?”

“Saratna mah gampang. Saméméh anjeun asup kana kurung, kuring kudu di alungkeun heula ka leuwi.”

“Enya, énténg atuh kitu mah.”

Heunteu talangké, Sakadang Monyét ngaluarkeun Sakadang Kuya tina kurung hayam, tuluy dibawa kasisi leuwi. Lung baé Sakadang Kuya téh dialungkeun ka leuwi. Sakadang Monyét buru-buru balik deui ka imah Bapa Tani. Sup baé ngurungan manéh ku kurung hayam. Ngadedempés ngadago-dago beurang, hayang geura buru-buru dikawinkeun ka anak Bapa Tani.

Kocapkeun isukna.

“Manéhna, ka mana bedog téh? Urang asah,” ceuk Bapa Tani ka pamajikanana.

“Rék naon Bapana isuk-isuk geus ngasah bedog?”

“Itu urang meuncit kuya di pipir.”

Paguneman Bapa Tani jeung pamajikanana téh kadéngéeun ku Sakadang Monyét. Manéhna ngagebeg. Lakadalah, geuning aing téh rék dipeuncit, lain rék dikawinkeun jeung anak Bapa Tani. Rék kabur, geus kagok. Kaburu aya anak Bapa Tani nyampeurkeun. Gancang baé atuh Sakadang Monyét téh papaéhan, ngabugigag kawas bangké.

Barang srog ka dinya, anak Bapa Tani gegeroan ka bapana.

“Bapa! Bapa!”

“Aya naon, Nyai?”

“Ieu geuning nu dina kurung téh lain kuya.”

“Naon Nyai?”

“Monyét, jeung siga nu geus paéh deuih!”

Bapa Tani nu keur ngasah bedog cengkat, tuluy nyampeurkeun ka anakna. Enya baé geuning dina kurung téh aya monyét ngabugigag, lain kuya nu kamari. Kurung dibukakeun, monyét dialak-ilik.

“Naha bet jadi monyét? Jeung paéh deuih.”

“Enya, éta mani geus jeger kitu,” ceuk pamajikanana mairan.

Monyét téh dicokot ku Bapa Tani, lung baé dialungkeun jauh pisan. Barang gubrag kana taneuh, koréjat monyét téh hudang, berebet lumpat, kalacat baé naék kana tangkal kai.
ASK-PASUNDAN JAYA